Recensie: De drietand, de heks en de draak – Christopher Paolini4 sterren, Recensie

9789402313093

Met De drietand, de Heks en de Draak keert Christopher Paolini terug naar Alagaësia en geeft een glimp van hoe het Eragon vergaan is na het einde van Erfenis. Niet zoals we van de auteur gewend zijn in een lijvig boek vol avonturen maar in een boek met drie korte verhalen met Eragon die de verhalen verbindt.
In zijn nawoord schrijft Christopher Paolini dat dit een ongepland boek was dat door het schrijven van korte verhalen ontstond. Dit ook tot zijn eigen verbazing want hij had altijd gedacht dat hij naar Alagaësia terug zou keren met een volledige roman.
Ook zegt de auteur in zijn nawoord dat hij nu eindelijk voor zichzelf heeft bewezen dat hij ook een boek van minder dan 500 pagina’s kan produceren.

Toen ik hoorde dat het nieuwe boek van Christopher Paolini zou bestaan uit korte verhalen was ik heel benieuwd of hij hierin ook de lezer zou kunnen meetrekken in het verhaal. Voor zijn eerdere boeken had hij behoorlijk wat woorden nodig om dit te doen en kon hij soms wel iets te uitgebreid zijn in zijn beschrijvingen. Iets dat geen punt is in een dik boek, maar in een kort verhaal moet er in weinig pagina’s iets opgebouwd, verteld en afgerond worden.
Na het lezen kan ik niet anders zeggen dan dat hij hierin perfect geslaagd is. De verhalen zijn boeiend, hebben levendige conversaties, en trekken je als lezer mee in de gebeurtenissen van de hoofdpersonen. Ieder verhaal heeft iets unieks en geeft zowel Eragon als de lezer op subtiele wijze een wijze les mee.

Meeslepend, sprankelend en een fijn weerzin met Eragon

Het boek begint met Eragon die behoorlijk gebukt gaat onder alle verantwoordelijkheden die op zijn schouders rusten. Hij heeft de leiding over het opzetten van een nieuwe drakenvesting en het stichten van een nieuwe generatie drakenrijders. Hij wordt hier behoorlijk onrustig en sacherijnig van zodat Saphira ingrijpt en voor afleiding zorgt. De manier waarop Saphira en Eragon met elkaar omgaan bracht bij mij mooie herinneringen aan de serie op en ik zag allerlei fragmenten uit de boeken zo weer voor me. Dit boek is denk ik vooral voor de fans van de serie extra leuk omdat bijna alles wat er gebeurd en genoemd wordt associaties oproept met de serie. Er is een rijke achtergrond die je als lezer van deze serie al mee neemt tijdens het lezen.

Bij het begin van ieder verhaal staat een zwart-wit illustratie, die samen met de landkaart voorin en de hardcover uitvoering een luxe uitstraling aan het boek geven.
De drietand is een verhaal waarin Eragon meekijkt via een visioen van de Eldunarí. De hoofdpersoon is het jonge meisje Essie die na een nare ervaring wil weglopen van huis. Een bezoeker van de herberg van haar vader, verandert voor altijd haar leven. Essi is zo oprecht boos verontwaardigd en verdrietig dat je haar als lezer direct in je hart sluit en haar zonder moeite voor je kan zien. Zowel het verhaal van Essie als dat van de mysterieuze bezoeker is boeiend en heeft spanning. Eén van deze verhalen is losstaand, de ander voegt iets toe aan de serie.

Bij De Heks ontmoet Eragon twee belangrijke personen uit de serie. Hun gesprekken zijn flitsend en voegen iets toe aan het grote verhaal. Door een manuscript van één van deze bezoekers krijgen Eragon en de lezer meer achtergronden te horen over een zeer intrigerende vrouw: de heks en kruidenvrouw Angela. Dit manuscript is in de ik-vorm geschreven en is niet door Christopher Paolini geschreven maar door zijn zus die zijn inspiratiebron was voor het personage Angela.

Na De Heks is het verhaal van Eragon iets verder in de tijd en krijg je als lezer wat korte flitsen van wat er in Alagaësia en het leven van Eragon gebeurt. Wanneer er een tragische gebeurtenis plaats vindt en Eragon erg in de put zit vertellen de Urgals hem één van hun legendes om hem af te leiden. De draak vertelt het verhaal van een meisje dat op wraak uit is en laat het een en ander over het leven van de Urgals zien. Het is een ietwat traag maar mooi verhaal met als boodschap dat je in het leven nu eenmaal niet alles op kunt lossen.

Als laatste wordt er in het verhaal van Eragon nog een klein beetje nieuwe informatie gegeven, zijn er teasers waarop hopelijk in de volgende delen verder ingegaan wordt. En gebeurt er iets opmerkelijks.

Vóór het lezen was ik wel ietwat in verwarring voor welke leeftijd het boek bedoeld was vanwege het erg grote lettertype en de ruime lay-out die doen denken aan een kinderboek voor jonge kinderen. Na wat zoeken op internet bleek de leeftijd vanaf 12 jaar te zijn en dat past bij de manier van schrijven die overkomt als voor wat oudere kinderen of Young Adult. Maar de manier van schrijven is zo dat ook volwassen fans die met plezier kunnen lezen en er in mee kunnen gaan. Waarschijnlijk is hiervoor gekozen omdat het een relatief dun boek is. Je vliegt er als lezer dan ook zo doorheen. Ik kan me voorstellen dat dit voor een aantal fans teleurstellend is omdat je na het lezen niet heel veel meer weet over hoe het Eragon verder vergaan is en er geen grote epische verhalen en avonturen beschreven zijn.

Voor mij was het een fijne manier om weer wat over Eragon, Saphira en vele andere personages uit de serie te weten komen. En over hen en de wereld waarin ze leven te lezen en meer verdieping en achtergronden te krijgen. Zeker omdat de manier van vertellen me helemaal de verhalen in trok en ik het als lezer voor me kon zien door de beeldende manier van schrijven. Het was lezen met een glimlach en genieten. Ik zie dan ook zeker uit naar de volgende delen al mogen daar wat mij betreft wel wat meer verhalen in staan.

Boekgegevens

9789402313093

Titel :De drietand, De heks en De draak
Auteur :Christopher Paolini
Uitgever :Boekerij
Verschenen :Februari 2019
ISBN :9789022587157
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.