9789048832170

Blogtour Recensie: De eerste vrouw – Susan Smit3,5 sterren, Blogtour, Recensie

Voor de tweede keer gaan we met de leesclub “In seizoenen” samen een boek lezen en bespreken. Deze keer is dat De eerste vrouw van Susan Smit. Onder aan het blog staat meer informatie over de leesclub.

De eerste vrouw is een op feiten gebaseerde roman over de stormachtige liefde tussen twee van de grootste filmsterren van de twintigste eeuw Lou Tellegen en Geraldine Farrar.

240px-loutellegenLou Tellegen (1883- 1934) werd geboren in Nederland maar nam in 1918 de Amerikaanse nationaliteit aan. Hij was acteur / regisseur in de tijd van de stomme films, en was door zijn knappe uiterlijk een van de grootste idolen van het witte doek. Zijn carrière was er één van pieken en dalen mede door zijn losbandige liefdesleven en zijn zwak voor gokken.
Hij stond model voor August Rodin en speelde toneel met de beroemde Sarah Bernhardt.
Met Geraldine Farrar speelde hij in een aantal films en vormde samen met haar een legendarisch artiestenkoppel.

farrarasmanonGeraldine Farrar (1882 – 1967) was een succesvol operazangeres en actrice. Ze zong in de mooiste theaters te wereld, werkte samen met de grootste namen in de opera en de filmwereld. Ze werd door vele vrouwen bewonderd vanwege haar zelfstandigheid en eigen meningen. Ze was vastbesloten maar viel voor de charmes van Lou Tellegen met wie ze enige jaren getrouwd is geweest.
Geraldine Farrar heeft een eigen tegel op de Hollywood walk of Fame.

De eerste vrouw start in 1935 wanneer Geraldine van een journalist te horen krijgt dat Lou Tellegen, de man van wie ze ooit zielsveel gehouden heeft overleden is. Ze reageert onverschillig op het bericht naar de buitenwereld toe. Maar haar gedachten gaan vol passie en met de nodige weemoed uit naar het verleden.

Dit verhaal over twee wereldberoemde sterren, hun carrières en hun gedoemde liefde kun je voor je zien als een speelfilm.

Daarna gaat het boek terug in de tijd en vertelt vanuit twee perspectieven de verhalen van Lou en Geraldine. Het begint ruim voordat ze elkaar leren kennen waarbij het verhaal van Lou in de derde persoon verteld wordt en Geraldine in de ik-vorm haar herinneringen met de lezer deelt.
Dit werkt prima in het verhaal. Lou is een man die in het hier en nu leeft en niet vooruit kijkt. Als lezer volg je hem van zijn 17e tot het moment van de scheiding. En als lezer weet je weinig (behalve dat hij beroemd wordt en Geraldine gaat ontmoeten) van wat er te gebeuren staat. Met zijn impulsieve en vaak roekeloze gedrag weet hij dan ook regelmatig te verbazen zodat je geboeid blijft door zijn verhaal.
Geraldine daarentegen kijkt terug en haalt herinneringen op. Zij kan beschrijven wat er gebeurde en, ouder en wijzer, hier commentaar op geven. Ook haar verhaal begint lang voordat ze Lou leert kennen.

De tijd waarin Lou en Geraldine leefde wordt mooi neergezet en de sfeer en het gevoel van die tijd is geweldig overgebracht.Tijdens het lezen kon ik dit allemaal voor me zien alsof ik naar een film keek. Het waren tijden vol ontwikkelingen (het feminisme begint voet aan de grond te krijgen, de mogelijkheden van de techniek leken onuitputbaar), veranderingen en angst voor de wereldoorlogen. En dat alles wordt in dit boek realistisch tot leven gebracht.
Meer nog dan het liefdesverhaal dat op de achterflap van het boek beloofd wordt. Er wordt veel tijd en aandacht besteed aan het weergeven van het tijdsbeeld en het leren kennen van Lou en Geraldine. Interessant, maar het heeft meer weg van een historische documentaire met twee beroemde hoofdrolspelers dan van een meeslepend liefdesverhaal. De twee hoofdrolspelers ontmoeten elkaar pas vrij laat in het boek zodat er minder tijd is voor hun relatie. Wat er gebeurt en hoe het gebeurt is duidelijk door de goede karaktertekening en de voorgeschiedenis van Lou en Geraldine. Maar hun relatie krijgt in het boek wat mij betreft te weinig tijd.

Susan Smit weet met haar manier van schrijven de karakters van Lou en Geraldine en wat hen beweegt goed duidelijk te maken. Onmiskenbaar weet je als lezer door de karakters van Lou en Geraldine dat deze relatie gedoemd is om te mislukken. Net zo overduidelijk is het dat ze heftig verliefd zijn en niets (op dat moment) hen kan scheiden. Beide personages leer je goed kennen en volg je op hun ó zo interessante carrière pad. En wat minder in hun huwelijk en de invloed die de pers en het verschil in succes op hun relatie heeft.
Wat me minder aansprak in de schrijfstijl is het te ver doorslaan in het gebruik van lyrisch en romantisch taalgebruik. En het feit dat Susan Smit behoorlijk uit kan wijden over een (wat mij betreft) klein en niet zo interessant detail.

Aan het einde van het boek is de cirkel rond en ben je weer terug in 1936 bij Geraldine die nog pakkende woorden spreekt tegen de overleden Lou. Woorden die haar troosten en de lezer een intiem kijkje geeft in haar gevoelens ten opzichte van Lou. Een waardig en ontroerend slot.
Als afsluiter is er een epiloog waarin er over de belangrijkste personages nog informatie gegeven wordt over het verloop van hun leven. Hier was ik echt blij mee omdat ik daar zeker nieuwsgierig naar was en nu het boek voldaan dicht kon slaan.

Donderdag 27 oktober komen we met de leesclub bij elkaar om het boek te bespreken. Alex gaat er een verslag over schrijven op zijn blog. Hierin zet hij de recensies van de blogtour en de recensies van Ria Schopman en Liane Baltus die hun recensie op Hebban plaatsen.

Blog schema:

  • Dinsdag 25 oktober – Jenny
  • Woensdag 26 oktober – Connie
  • Donderdag 27 oktober – Alex
  • Vrijdag 28 oktober – Shyama

Boekgegevens

9789048832170

Titel :De eerste vrouw
Auteur :Susan Smit
Uitgever :Lebowski
Verschenen :oktober 2016
ISBN :9789048832170
1 antwoord

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code

CommentLuv badge