Blogtour De waarheid en andere leugens

Ongeveer een maand geleden ontving ik een mailtje van uitgeverij Signatuur:

Hallo Misschien hoorde je al over “De waarheid en andere leugens” van Sascha Arango. Wij zijn benieuwd naar je mening en hebben een Blog tour opgezet.

Hierin vroegen ze of ik mee wilde doen aan de blogtour van dit boek. Nu had ik inderdaad al iets over het boek gelezen en de omschrijving sprak me toen erg aan. Zeker weten dus dat ik wilde meedoen aan deze blogtour. Dat Henry, de hoofdpersoon in het boek, werd vergeleken met Tom Ripley was een extra reden om het boek te willen lezen. Zowel van het boek als de film over het leven van deze briljante oplichter heb ik genoten.

Toen het boek bij wijze van spreken op de deurmat viel, was ik niet onder de indruk van de cover. Nu ik het boek gelezen heb kijk ik er echter met andere ogen naar en vindt het gewoon perfect bij het boek passen.

Sascha Arango is een van de bekendste Duitse schrijvers van film- en toneelteksten. Voor zijn werk won hij verschillende prijzen, waaronder tweemaal de Grimme-prijs, de belangrijkste prijs voor Duitse televisie. Hij heeft ook afleveringen voor de populaire serie Tatort geschreven.
In Duitsland is zijn debuut Die warheit und andere lügen een groot succes. Hij ontving jubelende kritieken zoals:

• ‘Een vindingrijk, hoogst elegant plot vol heerlijke absurditeiten’ – Die Welt
• ‘Een misdaadroman die met zijn plot en geraffineerde scala aan personages volledig verrukt’ – Fatz

Ook in Nederland is het boek positief ontvangen. Nu.nl schreef “Een labyrint van plotwendingen en verrassingen.“

Eerst lezen dan geloven
Eerlijk gezegd nam ik deze jubelende kritieken met een flinke korrel zout. Natuurlijk hoopte ik hierdoor op een goed boek, maar voor mij telde eerst lezen dan geloven. Meningen verschillen nu eenmaal en het is al eerder voorgekomen dat ik een populair boek erg tegen vond vallen. Het meest recente voorbeeld hiervan is Inferno van Dan Brown.

Een meesterlijk debuut
Na het lezen kan ik niet anders dan me aansluiten bij deze meningen. Sascha Arango heeft een meesterlijk debuut geschreven. In zijn boek stelt hij de vraag waar de waarheid ophoudt en waar het grijze gebied van de leugen begint. Daarbij vertelt hij het spannende, soms absurde en altijd boeiende, verhaal van Henry Hayden. Een man die gewetenloos en moordlustig is en het toch voor elkaar krijgt om sympathie en begrip op te roepen. Het is een boek waarvan de leuke, intrigerende en aparte gebeurtenissen niet te vertellen zijn zonder spoilers weg te geven. Wat jammer is want ik zou hier met veel plezier een interessant stuk over kunnen schrijven.

Een boek om nog eens te lezen
Door de aparte en prikkelende manier waarop de auteur dit boek geschreven heeft, is dit een boek om nog eens te lezen. Zelfs als het einde dan al bekend is, want het is niet alleen de verhaallijn die telt in De waarheid en andere leugens. Het lezen van de (soms absurde) gebeurtenissen en de prachtige zinnen is al puur genieten.
De opbouw van deze gebeurtenissen zit goed in elkaar. Tot het einde aan toe ben je geboeid en geïntrigeerd. Als lezer heb je werkelijk geen idee waar dit verhaal naar toe zal gaan en hoe het zal eindigen. Deze onvoorspelbaarheid kon ik zeer waarderen, al vroeg ik me wel ietwat bezorgd af al het einde niet zou gaan tegenvallen. Gelukkig was ook het einde naar tevredenheid en heeft het een hoog spoiler gehalte.

Levendige en opmerkelijke personages
Tijdens het lezen weet je net iets meer dan de personages, maar niet voldoende om de volgende wending of gebeurtenis te voorspellen. Met deze achtergrond informatie kun je extra genieten van het kat en muis spel dat tussen de verschillende personages wordt gespeeld. Je ziet ze stuntelen, beslissingen nemen, overwegingen maken waarvan jij als lezer al veel meer weet. Dit geeft regelmatig reden tot gegniffel of leedvermaak.
Niet alleen de hoofdpersoon – die als rasechte schurk toch erg leuk is om te leren kennen – maar ook de andere personages zijn erg goed neergezet en uitgewerkt.
Het is knap hoe ze allemaal echt voor je gaan leven en mensen worden met een eigen identiteit en persoonlijkheid. Iedereen past op haast wonderlijke wijze in het verhaal, zelfs wanneer dit niet direct duidelijk is.
Een scala van bijzondere mensen komen voorbij in het boek die je allemaal op een of ander manier weten te raken. Zelfs iemand die nauwelijks aanwezig is in het verhaal blijkt een opmerkelijke en belangrijke rol te hebben, net als ook een wel heel speciale marter.

Een compliment aan de schrijfkunst van deze auteur!