Recensie: De afvallige ster – Johan Klein HaneveldRecensie, 3,5 sterren

9789078437574

In de verhalenbundel Conquistador gaf auteur Johan Klein Haneveld al een kijkje in een toekomst die heel ver afstaat van hoe wij leven. In De afvallige ster doet hij daar nog een schepje bovenop door een heel boek in deze nieuwe werkelijkheid te laten afspelen. De werelden waarin het boek zich afspeelt zijn plekken waar liefhebbers van Sciencefiction zich prima kunnen vermaken.
Johan Klein Haneveld heeft een fantasievol en hightech universum geschapen waarin je als lezer onder andere te maken krijgt met, robots in alle soorten en maten en soms zo geavanceerd dat de grens tussen mens en robot lijkt te vervagen. Er bestaat zoiets als groepsbewustzijn, er zijn quantumpoorten, en tijd en afstand krijgen hier geheel nieuwe betekenis. Allerlei wezens en samenlevingen komen voorbij die soms heel ver van ons af staan en op andere momenten iets heel herkenbaars hebben.

Grote sterren zijn gekoloniseerd en overgenomen en hebben een soort van bol om zich heen. En het boek speelt zich op twee van deze sterren af. Dit klinkt allemaal wat vaag en onwerkelijk maar tijdens het lezen krijg je een goed en overtuigend beeld. Het uitgangspunt is uitzonderlijk en heel fantasievol maar alles zit doordacht en logisch in elkaar en klopt binnen de geschapen realiteit. Voor mij scheelde het dat ik de verhalenbundel al gelezen had waardoor ik al bekend was met het een en ander uit deze werelden. Er is in het boek ook ergens een kleine maar leuke verwijzing naar een personage uit de verhalenbundel.

Afvallige ster begint met een proloog waarin een jong kind gepest wordt en van zijn vader wijze lessen mee krijgt. Dit komt mooi terug in de loop van het verhaal en aan het einde van het boek.
Er zijn twee verhaallijnen in het boek die heel ver van elkaar af lijken te staan. De sfeer is heel anders en ook de werelden waarin de hoofdpersonages verblijven zijn totaal verschillend, net als de hoofdpersonen zelf. Het lijkt onwaarschijnlijk dat deze twee verhalen samen toch 1 geheel gaan worden. Het is een ingewikkelde maar goed te volgen manier waarop uiteindelijk alles in elkaar schuift en alle losse onderdelen toch stukjes van een groter geheel blijken te zijn. Dit is verrekte knap gedaan om het zo maar eens te zeggen.

Morgart Silvon is agent in een maatschappij waarin alles in het teken staat van nuttig zijn voor de samenleving. Zodra je dat niet meer bent word je meedogenloos verbannen naar een mistroostige en gevaarlijke plek. Morgart zit anders in elkaar en dat brengt hem in de problemen. Zijn wereld is anders en veel geavanceerder dan die van ons maar staat nog dicht genoeg bij die van ons om herkenbaar te zijn.
Dit verandert als de godin Fiona hem te hulp schiet en hem een bijzonder opdracht geeft. Voor Morgart en voor de lezer gaat er een geheel nieuwe wereld open. Morgart wordt verandert in een nieuwe levensvorm met ongekende krachten, zijn persoonlijkheid opgesplitst in delen en een uitzonderlijk lang leven. Dit heeft hij nodig om de opdracht van de godin te volbrengen. Hij moet naar een andere ster reizen en achterhalen waarom daar het werk aan een nieuwe dysonbol stil ligt.

Dit is het begin van een lange reis met vele opmerkelijke ontmoetingen en diverse spannende situaties waarin Morgart terecht komt. Hij krijgt onder andere te maken met een mysterieuze zwarte God, met vreemde wezens en techniek waarvan hij niet eens had kunnen dromen. Hij ontdekt een groot gevaar dat het bestaan van zijn thuiswereld bedreigd.
Zijn belevenissen zijn boeiend maar voelen meer aan als een serie korte verhalen dan als een verhaal dat zich opbouwt. Door de vele gebeurtenissen en het scala aan indrukken die Morgart opdoet is er in het boek te weinig plek om hem als persoon goed uit te laten komen. Iets wat ik toch wel een gemis vindt. Hij maakt een enorme verandering door en krijgt zoveel nieuwe inzichten en informatie dat alleen daarover al een boek te vullen is.

Salato is onderdeel van een groep kinderen die opgekweekt zijn uit bevroren embryo’s. Ze zijn opgevoed door robots en het is de bedoeling dat hun bewustzijn samengevoegd worden als ze volwassen zijn. Gezamenlijk zullen ze dan een wereld leiden.
Net als Morgart is Salato een buitenbeentje en wordt hij gepest. Hoe hij en de andere kinderen hiermee omgaan vond ik erg mooi om te lezen.
Hij leeft in een vreemde en fascinerende wereld die ik door de beschrijvingen zonder moeite voor me kon zien. Je krijgt steeds meer te horen over het leven van Salato en de andere kinderen en over wat er gaande is in zijn wereld. Er zijn heftige aanvaringen en conflicten waardoor Salato in een innerlijke tweestrijd terecht komt. En dat heeft verstrekkende en onverwachte gevolgen..

Het boek heeft naast de verhalen over Morgart en Salato en de opdracht van de godin nog vele thema’s die in het boek voorkomen. Zoals onder ander pesten / het individu versus de groep / kolonisatie ten koste van inheemse bevolkingen / mens versus robot.
Ook is er nog het verhaal van de transformatie van Morgart, en de onverwachte richting die het verhaal van Salato neemt. En natuurlijk de high tech en ongelofelijk geavanceerde wereld waarin deze verhalen zich afspelen. Werelden met vele eeuwen aan geschiedenis en ontelbare wezens en samenlevingen.
Ik kan niet anders zeggen dan dat ik dit allemaal met interesse gelezen heb en heel knap gevonden vind. Maar alles bij elkaar is het wat mij betreft net iets te veel van het goede en dat maakt het verhaal als geheel minder sterk.

Boekgegevens

9789078437574

Titel :De afvallige ster
Auteur :Johan Klein Haneveld
Uitgever :Uitgeverij Macc
Verschenen :December 2018
ISBN :9789078437574

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.