Recensie: De kleuren van de liefde – Christina Caboni

Stella is een jonge vrouw die met zichzelf in de knoop zit nadat ze haar baan en haar huis kwijt is geraakt. Ze is een kunstenares die de wereld in kleuren ziet en dat in haar werk wilde uitdrukken. Maar voor haar is de wereld nu grauw en ze heeft geen inspiratie meer om iets te maken.
Stella wil alles achter zich laten en gaan reizen, maar voor ze dat doet gaat ze bij haar tante Letizia op bezoek die recent weduwe is geworden. Stella was zeer gesteld op haar oom en mist hem zeer, zeker wanneer ze merkt dat hij haar allerlei aparte cadeaus heeft nagelaten.
Stella vraagt zich af of haar oom haar op deze wijze iets probeert te vertellen. Wanneer ze op zolder een koffer vol tekeningen vind die iets te maken hebben met de cadeaus van haar oom gaat ze op onderzoek uit.
Tot haar verbazing reageert haar tante fel op haar plannen om meer te weten te komen over de tekeningen. Toch zet ze door en ontrafeld een familiegeheim dat haar tante zeer getraumatiseerd heeft.

Als lezer weet je iets meer omdat er ook een verhaallijn is over haar tante die zich in het verleden afspeelt. Zo ken je achtergronden die Stella nog niet weet en begrijp je meer waarom haar tante zo van slag is door de tekeningen.
Het brengt je als lezer terug naar een beladen tijd in de geschiedenis en geeft zo naast het verhaal van Stella die ook een intens, spannend en ontroerend verhaal over het verleden van haar tante.
De auteur heeft deze twee lijnen heel kunstig met elkaar verweven en er in het heden uiteindelijk één afgerond verhaal van gemaakt. Met aan het slot iets dat misschien iets te mooi samenvalt, en niet heel realistisch is. Maar dat ik eigenlijk toch ook wel erg fijn vond om de lezen.

De auteur schrijft beeldend zodat je als lezer voor je kunt zien wat er gebeurt. Ze gebruikt veel woorden om situaties en gebeurtenissen te omschrijven. In de start van het verhaal vond ik dat soms iets te uitgebreid. Maar naarmate ik meer las over Stella en haar tante en me meer betrokken ging voelen bij hun verhalen vond ik deze uitgebreide vertel stijl geen punt meer.

In het boek zie je hoe Stella door het onderzoek doen naar het verleden van haar tante zich zelf meer open gaat stellen en nieuwe keuzes durft te maken. Ze overweegt zelfs om een serieuze relatie aan te gaan. Hoe ze dit beleeft en er door veranderd is mooi en invoelbaar beschreven. De man waarvoor ze valt heeft een problematisch verleden, maar dat komt niet zo goed uit de verf en voegt weinig toe aan het verhaal.

Wat je leest over haar tante is intens en trekt je helemaal in het verhaal. Het verhaal van haar tante raakt Stella diep en dat kon ik als lezer heel goed begrijpen. Wat Stella vervolgens doet met wat ze ontdekt en hoe haar tante hierop reageerde is goed opgebouwd en hartverwarmend om te lezen.

Het is een mooi verhaal over een moedige getraumatiseerde oude vrouw en haar liefdevolle band met haar stuurloze nichtje. En hoe hun beide verhalen samen vloeien en een stuk geschiedenis tot leven brengt waardoor beide vrouwen zich zelf terug kunnen vinden.