Recensie: In het water – Paula Hawkins4 sterren, Recensie

9789400503892

De debuut thriller van Paula Hawkins is met 20 miljoen verkochte exemplaren een van de best verkopende boeken van de afgelopen jaren. Geen geringe opgave dus voor Paula Hawkins om een tweede boek te schrijven dat aan de hoge verwachtingen van haar lezers kon voldoen.
Met In het water is ze hier echter prima in geslaagd en heeft ze een sterke psychologische thriller geschreven. In dit boek is de spanning weliswaar niet bloedstollend maar de onderhuidse spanning is vanaf de start voelbaar en wordt vakkundig opgebouwd.
Met goed uitgewerkte personages, voelbare emoties en mysterieuze verdrinkingen heeft ze weer een intrigerend boek geschreven.

Vele verhalen die vloeiend in elkaar overlopen en samen een sterk psychologisch verhaal geven met voelbare onderhuidse spanning.

Het boek speelt zich af het kleine en afgelegen stadje Beckford, een vreemde plaats vol eigenaardige mensen en met een bizarre geschiedenis. Midden door het stadje loopt een rivier waarin in de loop der jaren al vele vrouwen zijn verdronken.
Kort geleden zijn er nog twee vrouwen overleden. Zowel de tiener Katie als de volwassen fotografe Nel zijn dood gevonden in het water.
Heel het dorp is in rep en roer en de vermoedens en roddels worden onderling druk besproken. Maar zodra de politie vragen gaat stellen zwijgen de bewoners van het dorp en lijkt iedereen een reden te hebben om de waarheid verborgen te houden.

Jules, de zus van Nel, komt met tegenzin terug naar Beckford om voor haar 15 jarige nichtje Lena te zorgen. Iets waar de boze en verdrietige tiener beslist niet op zit te wachten. Zowel Jules als Lena willen weten wat er gebeurd is met Nel en hoe ze verdronken is. De antwoorden hierop blijken niet gemakkelijk te vinden te zijn vanwege de vele geheimen die de bewoners van het stadje diep begraven hebben. Maar de twee vrouwen hebben het ook emotioneel zwaar te verduren en het is maar de vraag of ze sterk genoeg zijn om overeind te blijven.

Het boek wordt vanuit vele personages in de ik vorm beschreven en speelt zich zowel in het heden en verleden af. Bij het boek zit een kaartje met de personages uit Beckford, zonder spoilers, maar om terug bladeren te voorkomen. Handig maar eigenlijk heb ik het kaartje bijna niet nodig gehad.
In het begin van het boek merkte ik al snel dat dit een boek was waarbij vele personages aan het woord kwamen en er met korte hoofdstukken steeds snel van perspectief gewisseld werd. Toch stoorde me dat niet omdat ik na slechts een paar korte hoofdstukken al genoeg meegekregen had om geboeid verder te willen lezen. De verdronken vrouw was iemand die beslist apart te noemen was en niet geliefd was in het dorp. Dat ze een fotoboek over de verdrinkingen wilde schrijven riep veel weerstand op in het dorp. Zou ze vermoord zijn? Of was het zelfmoord?. En dan is er Jules, die om onbekende redenen, barst van de trauma’s en heel boos is op haar overleden zus. Ook Lena, die kort achter elkaar haar beste vrienden en moeder heeft verloren, heeft iets wat je belangstelling als lezer oproept. En zo zijn er nog wat personages die meteen al vragen oproepen. Dat de overgangen perfect in elkaar overlopen maakt het lezen makkelijker.

Ik zag het boek als een mooie mozaïek waarvan er vele steentjes uitgevallen waren zodat de afbeelding niet meer te herkennen was. Paula Hawkins zette als auteur lukraak wat steentjes terug en toonde zo heel langzaam het grotere geheel, waarbij op het einde een volledig en kloppend mooi afgewerkt kunstwerk te voorschijn kwam.

De interesse voor de verhaallijnen was er direct en al snel was er ook een creepy en onderhuidse spanning voelbaar in dit schijnbaar liefdevolle stadje.
Het opbouwen van de vele personages tot mensen van vlees en bloed met eigen karakters, emoties, goede kanten en tekortkomingen duurde een stuk langer. Dat is het nadeel van de vele personages en de snelle wisselingen. Maar in het loop van het verhaal (de één eerder dan de ander) krijgt ieder personage een eigen identiteit en gevoelslading mee. De overgangen tussen de lijnen loopt op een gegeven moment zo goed in elkaar over en alle gebeurtenissen houden zo verband met elkaar dat ik halverwege het boek niet eens meer merkte dat er steeds gewisseld werd.

Het is een verhaal over mensen, over geheimen, over schuldgevoel en verdriet. En ook over hoe misverstanden en miscommunicatie vérstrekkende gevolgen kunnen hebben. Het boek toont meedogenloos hoe mensen uit angst, liefde, haat, onwetendheid of eigenbelang liegen of halve waarheden vertellen. En hoe dorpsbewoners niet meer objectief kunnen zien wat er in hun stadje gebeurt. Ook de plaatselijke politie is te vergroeid met het dorp om nog objectief te kunnen beoordelen wat er allemaal gebeurt.
Wat dat betreft zijn de twee buitenstaanders in het boek een goede aanvulling op het verhaal. Jules is hier opgegroeid maar is jaren weggeweest en kijkt heel anders naar haar oude dorpsgenoten. Maar het is vooral Erin, die pas kort als politieagent in het stadje werkt (en niet uit het stadje komt) die een open blik heeft en de vele vragen stelt die ook bij de lezer op komen over de bewoners en hun motieven.

Vele personages die uiteindelijk samen komen en aan het einde van het boek ervoor zorgen dat het boek leest als een trein. En waar in een slaperig dorpje uiteindelijk van alles onder de oppervlakte blijkt te liggen. Hierbij laat Paula Hawkins zien dat goed en slecht, en zwart en wit, lang niet altijd duidelijk te onderscheiden zijn.

Boekgegevens

9789400503892

Titel :In het water
Auteur :Paula Hawkins
Uitgever :A.W. Bruna
Verschenen :Mei 2017
ISBN :9789400503892

1 antwoord
  1. Elly
    Elly zegt:

    Fijn dat dit boek niet teleur stelde…….ik heb hem als e boek en hij staat op de TBR lijst. Maar eerst wil ik de Terra Fabula boeken gaan lezen.
    Bedankt voor je recensie, Connie!

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code

CommentLuv badge