Annemarie Bon

Mail interview met Annemarie BonInterview

Free run van Annemarie Bon is een jeugdboek (vanaf 13) vol spanning en gebaseerd op reële feiten.
Ik heb het met plezier en interesse gelezen en vindt het dan ook erg leuk dat ik de auteur een aantal vragen over het boek mocht stellen.

Annemarie Bon (1954) is sinds 2002 fulltime schrijfster. Daarvoor werkte ze als journalist en was hoofdredacteur van Taptoe.
Ze heeft al vele boeken op haar naam staan (Een nieuw leven was genomineerd voor De jonge jury en Oppassen verscheen ook in Duitsland).
Free run is haar vijfde jeugdroman.

Het interview heb ik via de mail met haar gehouden en hieronder volgt het interview van begin tot eind…

9789048832156Hoi Annemarie,

Free Run heb ik met interesse en plezier gelezen. De mix van avontuur en actuele problemen bij een sympathiek en herkenbaar hoofdpersoon zorgen voor medeleven, spanning en een meeslepend verhaal.
Ik vind het dan ook erg leuk dat ik je voor mijn blog wat vragen mag stellen over het boek.

Mijn vragen?

Zou je in het kort iets kunnen vertellen over het boek?
Je zult maar net als Ward in Free run staatloos zijn, dus geen nationaliteit hebben en met je moeder illegaal in Nederland leven. Alles is moeilijk, omdat je geen identiteitsbewijs hebt. En je hebt dan wel recht op onderwijs, maar je mag geen examen doen. En je hebt wel recht op gezondheidszorg, maar zie het maar eens te krijgen zonder dat je je kunt legitimeren.
Als Wards moeder onverwacht wordt uitgezet, staat Ward er alleen voor. In hun schamele woonruimte kan hij niet langer blijven en ook de ouders van zijn vriend willen hem niet langer te gast in huis als ze horen dat Ward illegaal in Nederland is.
Dan komt Ward erachter wie zijn biologische Nederlandse vader is. Ward besluit hem op te sporen. Als die hem erkent, kan hij immers de Nederlandse nationaliteit krijgen. Maar wie is zijn vader eigenlijk? En waarom heeft hij zich nooit iets van Ward aangetrokken?

Ward, de hoofdpersoon uit Free Run, is staatloos, wat was je inspiratie om hier over te schrijven?
En wat wil je (naast een spannend verhaal) meegeven aan de jongeren die het verhaal lezen?

Ik trek me als jeugdboekenschrijfster altijd het lot van kinderen aan. Dus waar rechten van kinderen worden geschonden, voel ik verontwaardiging en wil ik daarover schrijven. Verhalen zijn voor mij de manier jongeren hiervoor begrip bij te brengen of troost en steun te bieden, als je zelf in zo’n situatie zit. Op staatloosheid in concreto werd ik geattendeerd na het rapport Staatloosheid in Nederland van UNHCR in 2011 en de vele artikelen die er destijds over verschenen. Ik heb gekozen voor een jongen die hier is opgegroeid omdat ik hoop dat kinderen zich daar gemakkelijker mee kunnen identificeren en het probleem niet heel ‘ver van mijn bed’ wordt.

Freerunning is de uitlaatklep van Ward. Waarom heb je hiervoor gekozen?
Het is een sport die niets kosten het past goed bij een personage dat altijd ‘on the run’ is.

Is Ward gebaseerd op een bestaand persoon?
Nee, Ward is geheel fictief.

ParkourHeb je veel onderzoek gedaan voor je boek? En hoe heb je dat gedaan, heb je ook gesprekken gehad met staatloze jongeren? En was dat moeilijk / aangrijpend voor je?
Ik heb natuurlijk dat rapport van UNHCR gelezen en een uitgebreid interview gehad met de auteur ervan, Karel Hendriks. Ik heb het boek ‘De Kleine Gids, rechten van kinderen zonder papieren 2011’ doorgenomen. Ik heb gesproken met een oud hoofdofficier van justitie en met een advocaat. Ik heb met een ex-dakloze gewandeld en me laten voorlichten over hoe het is op straat te moeten leven. Ook heeft een freerunner me uitgebreid verteld en gedemonstreerd hoe hij zijn sport beoefent. Ten slotte hebben Carla van Os, dé deskundige op dit gebied, en een oud hoofdofficier van justitie mijn kopij gelezen.

Zijn er veel staatloze jongeren in Nederland? Hoe reëel waarheidsgetrouw is het boek hierin?
Het is niet precies bekend hoeveel staatloze jongeren in Nederland zijn. Het zullen er duizenden zijn. Soms staan ze als staatloos geregistreerd, maar veel vaker verblijven ze volkomen in de illegaliteit. Wereldwijd zijn er 10 miljoen staatlozen.

Wat zijn de reacties van jongeren die het boek gelezen hebben? En van volwassenen, want ook voor hen gaat er door het boek misschien een onbekende wereld voor ze open?
Zijn er al scholen die het boek op de leeslijst gezet hebben of er iets extra’s mee doen? En bezoek jij scholen om over je boek te spreken?

De reacties op het boek van zowel jongeren als volwassen zijn heel positief, zowel omdat het een spannend verhaal is als omdat het over een aangrijpend onderwerp gaat. Dit boek zal zeker op leeslijsten voor de onderbouw van het vo terechtkomen. Of ze er iets extra’s mee doen, kan ik niet zeggen. Ik ga zelf wel veel naar scholen en dan behandel ik dit boek natuurlijk uitgebreid.

Had je voor het schrijven het hele verhaal vooraf al gepland en uitgeschreven of gebeurde dat meer tijdens het schrijven? Stond het einde vast of is dat nog veranderd?
Voor ik ga schrijven heb ik de rode draad en ook het einde van het verhaal klaar. De details en uitwerking ontstaan vooral onder het schrijven zelf.

Wat zou je (naast leesplezier) met je boek willen bereiken?
Ik vind het altijd fijn als jongeren gaan nadenken over de thema’s die ik in mijn boeken aan de orde stel.

Hoe kom je aan de naam Ward? Wat vind je het leukste aan Ward?
Ik zocht een naam die zowel Nederlands als Spaans is. Een toffe vriendin van me, met wie ik van tevoren de plot altijd doorspreek, kwam op deze naam.

Welke kinderboeken las ze zelf graag als kind? Lees je nu nog kinderboeken en welke zijn je favoriet?
Als kind las ik graag avontuurlijke boeken en fantasy. Ook nu lees ik nog erg veel kinder- en jeugdboeken, uit belangstelling voor mijn collega’s, maar ook omdat ik goed op de hoogte wil blijven van de huidige jeugdliteratuur. Ik geef jaarlijks een basisopleiding Voor kinderen schrijven (aan volwassenen) en wil de deelnemers graag hedendaagse jeugdliteratuur kunnen aanbevelen.

Ben je al bezig aan een volgend boek? En kun je daar iets over zeggen?
Ik ben in de ontwikkelfase voor een nieuw boek. Dat betekent veel lezen, broeden, fantaseren en mijmeren. Veel kan en wil ik er op dit moment nog niet over zeggen. Met een jeugdroman ben ik vaak ook wel een paar jaar bezig. Vanzelfsprekend niet continu, maar er gaat meestal heel wat tijd aan vooraf voor ik daadwerkelijk begin te schrijven.

Dit zijn de vragen, bedankt dat je ze wil beantwoorden.
Graag gedaan, Connie. Fijn dat je genoten hebt van het boek.

hartelijks
Annemarie Bon

Met vriendelijke groeten van
Connie Flipse / Connie’s Boekenblog

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code

CommentLuv badge