Pax

Recensie: Pax – Sara Pennypacker4,5 sterren, Recensie

Pax en Peter zijn onafscheidelijke vrienden die elkaar moeiteloos aanvullen en begrijpen. Dat Peter een mensenkind is en Pax een vos maakt voor hen niets uit, hun band is heel hecht. Ze kunnen zich dan ook niet voorstellen dat ze ooit zonder elkaar moeten leven, en toch staat hen dit vreselijke lot te wachten. Door een dreigende oorlog meldt de vader van Peter zich aan als vrijwilliger in het leger. Peter gaat bij zijn grootvader gaan wonen en moet Pax alleen achterlaten in het bos. De felle en verdrietige protesten van Peter halen niets uit omdat zijn vader vastbesloten is en nu eenmaal de baas is.
Zodra Peter bij zijn grootvader is, honderden kilometers bij Pax vandaan, beseft hij dat hij niet is waar hij moet zijn: bij Pax. Peter gaat terug voor Pax en staat zichzelf niet toe om te denken wat er in die tijd kan gebeuren met een tamme vos alleen in het bos. Ondertussen wacht Pax vastbesloten op zijn jongen.

Pax is een prachtig jeugdboek waarin onvoorwaardelijke vriendschap en trouw tussen een Vos en “zijn jongen” zorgen voor een ontroerend en pakkend verhaal.

Voor alle leeftijden
Pax is een jeugdboek voor kinderen vanaf 10 jaar maar ook voor oudere kinderen en volwassen is het een prachtig verhaal.
Het boek heeft een aantal zwart-wit illustraties die de sfeer heel goed weergeven en tegelijkertijd nog genoeg aan de verbeelding van de lezer overlaten. Dit past precies bij de manier waarop het verhaal verteld wordt, het blijft vaag waar en wanneer het verhaal zich afspeelt en welke oorlog op het punt staat om uit te breken. Maar de verhalen van Pax en Peter en wat ze ervaren zijn haarscherp en intens neergezet. Hierdoor ligt de focus van het verhaal helemaal op deze twee vrienden, precies zoals het voor hen is. Want voor Pax en Peter is er niets belangrijker op de hele wereld dan het terugvinden van elkaar.

Afscheid
Het verhaal wordt om en om verteld vanuit Pax en Peter. Boven het hoofdstuk staat steeds een tekening van een vos of een jongen zodat meteen te zien is over wie het gaat.
In het eerste hoofdstuk, dat vanuit het perspectief van Pax verteld wordt, zijn Peter en Pax nog bij elkaar maar het afscheid nadert. Pax voelt dat er iets ergs staat te gebeuren zo sterk is de band met “zijn jongen”. Als lezer voel je als het ware de band en de vriendschap tussen deze twee van de pagina afspringen. Dat gedwongen uit elkaar gehaald worden breekt je hart tijdens het lezen.
Daarna zijn het twee aparte verhalen die verteld worden maar die onverbrekelijk met elkaar verbonden blijven door de trouw, vriendschap en het doorzettingsvermogen dat deze twee vrienden laten zien. En dit is mooi en ontroerend om te volgen.

Pax
Pax is een tamme vos die zich voor het eerst van zijn leven zelf moet redden en dat blijkt niet mee te vallen. Pax komt dan ook in spannende en gevaarlijke situaties terecht. Hij ontmoet andere vossen die in eerste instantie niets van hem willen weten omdat hij naar mens ruikt. Zij haten mensen net zo onvoorwaardelijk als Pax gelooft in zijn mens. De gesprekken tussen de vossen en specifieke vossenzaken (b.v. jagen) staan schuin gedrukt. Het is mooi om te zien hoe Pax voorzichtig vriendschap sluit en leert als een vos te leven maar nooit zijn vriend vergeet. Maar het is ook hard om te lezen wat de gevolgen van oorlog zijn en wat mensen voor kwaad kunnen doen. Hier zit duidelijk een boodschap voor de lezer over het kwaad van oorlog, en dat had wat mij betreft iets minder gemogen.
Hoewel de belevenissen van Pax lezen alsof je erbij bent en je helemaal het verhaal ingekleurd wordt blijft Pax ten alle tijden een echte vos. En dat is heel sterk gedaan, hoe Pax weet te raken maar niet zijn identiteit als vos verliest.
Pax geniet van zijn nieuwe vrienden, huivert vanwege de verschrikkingen die hij mee maakt en blijft zich altijd zorgen maken om Peter. Pax wil Peter beschermen, hij voelt dat Peter verdriet heeft en wil helpen. En het is absoluut duidelijk hoe vast Pax gelooft in Peter

Peter
Peter voelt dezelfde drang om Pax te beschermen en gaat op een lange reis om zijn vos, dood of levend, te vinden. De vastberadenheid en de drang om goed te maken, dat hij Pax in de steek gelaten heeft is door het hele verhaal heen voelbaar. Maar de reis naar Pax is niet de enige reis die hij gaat maken al beseft hij dat niet wanneer hij bij zijn opa vertrekt. Peter moet noodgedwongen zijn tocht even onderbreken en vindt onderdak bij de vreemde en stugge Vola. Tegen wil en dank sluiten de twee vriendschap en vertellen elkaar hun pijnlijke verhalen. Dat van Vola is hard en triest en ook hier wordt flink afgezet tegen oorlog en elkaar pijn doen. Het komt soms wat belerend en filosofisch over, voor mij was dat prima, hoe dat voor een kind is vind ik lastig in te schatten.
Het verhaal heeft meerdere lagen, zoals het kwaad van de oorlog en het trieste verhaal van Vola.
En de ontwikkeling van Peter is heel subtiel en met gevoel neergezet. Pax heeft het goed gevoeld er zit heel veel verdriet in Peter. Maar ook gevoelens van onmacht omdat hij zijn woede en verdriet niet kan uiten en de angst om net zo te zijn als zijn vader.
Het is geweldig hoe Peter zichzelf meer leert accepteren en gaat beseffen dat hij zichzelf kan en mag zijn. Dat Peter op zijn beurt iets voor Vola doet om te helpen dat wel heel makkelijk goed afloopt is misschien niet heel sterk. Maar het leest wel heel fijn in het verhaal.

Happy end?
Of en hoe de twee vrienden elkaar weer zullen vinden is iets wat ik iedereen kan aanraden om zelf te gaan ontdekken. Voor mij was dit einde precies als verwacht en gewenst. Hoe het verder gaat wordt vaag gehouden, het gaat erom dat de reis / de zoektocht (al dan niet met positief resultaat) volbracht is

Boekgegevens

Pax

Titel :Pax
Auteur :Sara Pennypacker
Illustraties :Jon Klassen
Uitgever :Aerial
Verschenen :Februari 2016
ISBN :9789402600520
2 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code

CommentLuv badge