,

Recensie: I have it in my own hands

I have it in my own hands heeft een grappige cover die me direct aansprak. Ook de tekst op de achterkant is uitnodigend en belooft een boek met humor.

Nederlanders denken allemaal dat ze fantastisch Engels spreken. Komt omdat ze het veel horen. Maar zodra ze zelf een mondje over het kanaal moeten spreken, gaan ze maar al te vaak vreselijk in de fout. 

In dit boekje zijn hilarische taalblunders verzameld die wij maken zodra we ons perfecte Nederlands wat al te letterlijk vertalen in het Engels. Verzamelaar van dienst is Jan Dijkgraaf, die als sportverslaggever van Panorama en hoofdredacteur van Metro, Management Team en HP/De Tijd de hele wereld over reisde. 
Tijdens die reizen kwam hij de meest vermakelijke (en stuitende) verkrachtingen van de Engelse taal tegen. 
Nederlanders often make a potje of it.

Omdat alleen maar lachen om de fouten van anderen lullig is, hebben we de juiste Engelstalige zinnen toegevoegd. Zodat in elk geval de lezers van dit boek never more for pole stayen. 

I have it in my own hands is een cadeauboekje in paperback uitvoering. Het is de vierde, geheel herziene, druk van het boek.
Er staan in het boek niet alleen taalblunders die Jan Dijkgraaf zelf gehoord heeft maar ook ingezonden taalblunders. Daar wordt echter in het boek niets mee gedaan, er wordt niet verteld over de achtergrond van de taal blunders. Het zou leuk geweest zijn om te lezen waar de fout gemaakt werd en hoe er op gereageerd werd.

Het boek begint met een In leading (nee dit heb ik niet verkeerd geschreven zo staat het ook werkelijk geschreven). In perfect steenkool Engels geeft Jan Dijkgraaf een inleiding op het boek. Op zich een leuk idee maar heel vermakelijk vond ik het niet, toch net iets teveel van het goede. Ik had liever wat meer interessante achtergronden in het Nederlands gelezen.

Daarna zijn er elf hoofdstukken met uitspraken in een bepaald onderwerp.
Voorbeelden hiervan zijn In the family, Under the roof, On the field.
Bij het begin van ieder hoofdstuk staat er een soort van inleiding over het onderwerp geschreven in steenkool Engels. Soms wisten deze teksten een glimlach op mijn gezicht te brengen. Maar vaker vond ik ze wat flauw en weinig toevoegen. Het boek staat immers al vol met foute uitspraken en missers.

In ieder hoofdstuk staat er een hele reeks van taalblunders. Deze zin is steeds dik gedrukt en in een groot lettertype.
Daaronder staan steeds drie regels met ieder een symbool er voor.

Eerst een vraagteken: wat wordt er bedoeld met de zin?
Dan een oor: Hoe verstaan de Engelsen dit?
Als laatste een opgestoken duim: Hoe zeg je het correct?

Een voorbeeld:
Keep your Back
Hou je bek !
Hou je rug !
Shut up !

En zo volgen er rijen vol met uitspraken die uiteindelijk steeds meer op elkaar gaan lijken. Er wordt verder niets mee gedaan of over verteld. Geen anekdotes of iets over welke fouten er nu vaak gemaakt worden en dat soort interessante informatie. Er had zonder al te veel moeite zoveel meer uit deze uitspraken gehaald kunnen worden.
Bovendien vond ik de meeste uitspraken ook niet echt grappig, slecht zo nu en dan was ik geamuseerd.
Voor mij een tegenvallend boek.

Boekgegevens
Titel: I have it in my own hands
Auteur: Jan Dijkgraaf
Uitgever: BBNC uitgevers
Verschenen: april 2015, vierde herziene druk
ISBN: 9789045310794
2 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code

CommentLuv badge